The Carry-On

Yaşlanmak, ölüm kadar zihnimizi meşgul eden bir belirsizliktir. Film, sakin bir olgunlukla yaşlanan Pei-Hua'nın hayatına odaklanır; o, soluk bir çizim gibi, gri tonlarda, sınırları belirsiz bir figürdür. Annelere çoğu zaman kızlarının yolculuğunda sabit bir referans noktası rolü biçilir; peki ya annenin kendi yolculuğu? Herkesin hayatında, yüzleşilmemiş yüklerden oluşan bir el bagajı vardır: tamamlanmamış dersler, söylenmemiş sözler, ertelenmiş vedalar. Peki bir insan bu dünyadan ayrıldığında, taşıdığı yükler de onunla birlikte mi gider? Film, ateşi bir ritüele dönüştürür; alevler, veda etmenin ve hafiflemenin bir yolu olarak karşımıza çıkar. Hayat ne yalnızca neşe ne de yalnızca kederdir; bu film de istisna değildir.