Eine Krankheit wie ein Gedicht

Yönetmen Jelena Iliç'un kamerası, kişisel bir hikâyenin içine giriyor: babası, ilaç kaynaklı psikoz nedeniyle beş yıl boyunca adli psikiyatri bölümünde kaldı. Şimdi kontrollü gün izni dönemi yaklaşıyor; ancak genç bir kadın olarak hem kızı hem de filmcinin taşıdığı ikili rol, soruları kaçınılmaz kılıyor. Babası yeniden şiddete yönelir mi? Güven yeniden inşa edilebilir mi? Toplum, akıl hastası bir suçluyu hangi koşullarda geri kabul eder? Belgesel, tedavi süreçlerini, kurum duvarları ardındaki günlük yaşamı ve dışarıya dönüşün kırılgan eşiğini yakından izlerken, yargılayıcı bakışlar yerine empatiyi arıyor. Zamanla olgunlaşan bir barışma çabası, zihinsel sağlık, suç ve affetme kavramlarını sessiz ama dokunaklı bir dille sorguluyor.